Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

Σύγχρονοι δούλοι.....

Με συνθήκες εργασίας δούλων ισοδυναµούν οι άθλιες συνθήκες δουλειάς και διαβίωσης αφρικανών και ασιατών εργατών στα πειρατικά αλιευτικά που προµηθεύουν µε ψάρια την Ευρώπη.

Το ίδιο ισχύει και για τους εργάτες στα ασιατικά ορνιθοτροφεία που προµηθεύουν µε κοτόπουλα τη Δύση, αλλά και στις φυτείες της σόγιας στην Αµαζονία.

Εντεκα εκατοµµύρια τόνοι ψαριών αξίας άνω των 10 δισεκατοµµυρίων δολαρίων υπολογίζεται ότι αλιεύονται κάθε χρόνο λαθραία. Τα πειρατικά αλιευτικά σκάφη συχνά παραµένουν για µήνες στη θάλασσα και κάθε 15 ηµέρες τα προσεγγίζουν πλοία-ψυγεία για να παραλάβουν την ψαριά και να τα ανεφοδιάσουν. Το πλήρωµά τους είναι ουσιαστικά φυλακισµένο, οι περισσότεροι από τα µέλη του δεν ξέρουν κολύµπι. Και οι συνθήκες δουλειάς ανταποκρίνονται στα κριτήρια του ΟΗΕ για τα καταναγκαστικά έργα. Είναι συνηθισµένες οι καταγγελίες για άσκηση βίας, µη καταβολή µισθών και παρακράτηση των ταξιδιωτικών εγγράφων τους.


Στη βρετανική εφηµερίδα «Γκάρντιαν», η δηµοσιογράφος Φελίσιτι Λόρενς περιγράφει το φαινόµενο της σύγχρονης δουλείας και αναφέρεται σε ένα περιστατικό στα τέλη του 2008, όταν οι οικολόγοι ακτιβιστές του.....Ιδρύµατος Περιβαλλοντικής Δικαιοσύνης (ΕJF) παρακολούθησαν ένα τελευταίας τεχνολογίας αλιευτικό µε σηµαία Νότιας Κορέας στα ανοικτά της Δυτικής Αφρικής. 


Αναζητούσαν αποδείξεις για παράνοµη αλιεία, όµως ανακάλυψαν εργασιακές συνθήκες δουλείας. 

«Βρωµοκοπούσαν»
«Ηταν φρικτό», λέει ο Ντάνκαν Κόπλαντ, ο οποίος είχε ανέβει στο αλιευτικό µαζί µε άνδρες του Πολεµικού Ναυτικού της Σιέρα Λεόνε. «Οι εργάτες δούλευαν στο αµπάρι µε τα ψάρια χωρίς αέρα ή εξαερισµό, σε θερµοκρασίες 40-45 βαθµών. Σκουριά, γράσο, ζέστη και ιδρώτας. Στο µαγειρείο, οι κατσαρίδες ήταν παντού. Για να πλένονται, είχαν µόνο µια αντλία που ανέβαζε θαλασσινό νερό. 

Βρωµοκοπούσαν. Σου σφιγγόταν η καρδιά». 

Τα 36 µέλη του πληρώµατος του αλιευτικού στο οποίο επιβιβάστηκε ο Κόπλαντ προέρχονταν από την Κίνα, το Βιετνάµ, την Ινδονησία και τη Σιέρα Λεόνε. Οκτώ άνδρες µοιράζονταν ένα µικροσκοπικό χώρο χωρίς παράθυρα στο αµπάρι µε τα ψάρια, έχοντας για κουκέτες τέσσερα χαρτόκουτα πάνω σε σανίδες. Ανά πάσα στιγµή, τέσσερις δούλευαν στο αµπάρι ξεδιαλέγοντας και πακετάροντας ψάρια για την ευρωπαϊκή αγορά ενώ τέσσερις κοιµούνταν. 

Τα µέλη του πληρώµατος από τη Σιέρα Λεόνε δεν πληρώνονταν µε χρήµατα, αλλά µε κουτιά µε ψάρια που δεν έκαναν για την ευρωπαϊκή αγορά και τους τα έδιναν για να τα πουλήσουν στην τοπική. Αν κάποιος παραπονιόταν, ο καπετάνιος τον εγκατέλειπε στην πλησιέστερη ακτή. 

Φέτος το Μάιο, 150 πολίτες της Σενεγάλης βρέθηκαν να δουλεύουν µέρα - νύχτα σε ένα αλιευτικό σκάφος στα ανοικτά της Σιέρα Λεόνε, µε βάρδιες 18 ωρών. Πρόκειται για ψαράδες που δεν µπορούν πια να ζήσουν από το ψάρεµα στα νερά της Σενεγάλης, λόγω της υπεραλιείας µε τα αλιευτικά υψηλής τεχνολογίας. Στο σκάφος, στο οποίο βρέθηκαν, έτρωγαν και κοιµούνταν σε χώρους µε ύψος λιγότερο από ένα µέτρο, ενώ το πλοίο είχε άδεια εισαγωγής ψαριών στην Ε.Ε., η οποία έδειχνε ότι ανταποκρινόταν σε αυστηρές προδιαγραφές υγιεινής…
ΠΗΓΗ:tanea.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου